Nikola Kalinić neće više da igra košarku: Idem u penziju

Tokom godina provedenih na parketu, popularni Kalina postao je sinonim za igrača koji ostavlja poslednju kap znoja na terenu. Od osvajanja Evrolige sa Fenerbahčeom kod Željka Obradovića, preko ključnih uloga u reprezentaciji Srbije i sjajnih epizoda u Barseloni i Valensiji, izrastao je u jednog od najcenjenijih krilnih igrača u modernoj evropskoj košarci, ali najveći trag je ostavio baš u Crvenoj zvezdi gde je osvojio sve što se moglo osvojiti u domaćim okvirima.

Nikola Kalinić je rođen 8. novembra 1991. godine u Subotici, gde je u ekipi Spartaka napravio prve košarkaške korake. Profesionalan uspon gradio je postepeno preko Novog Sada i Vojvodine, da bi punu afirmaciju stekao u Radničkom iz Kragujevca pod komandom Miroslava Nikolića, što mu je otvorilo vrata reprezentacije i donelo prelazak u Crvenu zvezdu. Nakon sjajne debitantske sezone u Beogradu, 2015. godine prelazi u turski Fenerbahče, gde pod vođstvom Željka Obradovića izrasta u jednog od najcenjenijih i najsvestranijih krilnih igrača u Evropi. Tokom bogate inostrane karijere nastupao je još i za špansku Valensiju i Barselonu, pre nego što se vraćao u tabor crveno-belih.

Njegova klupska riznica trofeja spada među najbogatije u modernoj evropskoj košarci. Vrhunac klupske karijere ostvario je 2017. godine osvajanjem Evrolige sa Fenerbahčeom, sa kojim je uzeo i tri titule šampiona Turske, tri turska kupa i jedan Superkup Turske. Sa Crvenom zvezdom je osvajao titule u ABA ligi, prvenstvu Srbije i Kupu Radivoja Koraća, dok je u dresu Katalonaca podigao pehar šampiona ACB lige 2023. godine. Pored klupskih pehara, Kalinić je vlasnik i brojnih individualnih priznanja, među kojima se posebno izdvaja titula najkorisnijeg igrača (MVP) ABA lige za 2022. godinu.

Na reprezentativnom nivou, Kalinić je bio jedan od ključnih igrača u “srebrnoj” eri nacionalnog tima pod vođstvom Aleksandra Đorđevića. Sa seniorskom reprezentacijom Srbije osvojio je dve srebrne medalje na najvećim svetskim takmičenjima — na Svetskom prvenstvu u Španiji 2014. godine i na Olimpijskim igrama u Riju 2016. godine. Pored toga, u mlađim selekcijama okitio se srebrom na Mediteranskim igrama i bronzom na Univerzijadi 2013. godine, ostavivši neizbrisiv trag kao simbol borbenosti, požrtvovanja i nepokolebljivog duha na terenu.